دریچه ای به درون

آیینه ای در برابر من

سخنی با پیوندهایم

 

از فروردین سال 1394 ، تنها وب نوشت هایی در پیوندهای «دریچه ای به درون» دیده خواهند شد که نام و نام خانوادگی نویسنده یا نویسندگانِ آنها نوشته شده باشد . وب نوشت دوستان گرامی و گرانمایه ای که نام و نام خانوادگی ایشان در وب شان نیامده و اکنون در شمار پیوندهایم هستند ، حذف نخواهد شد ؛ در بخش دیگری که در بلاگفا «وبلاگ دوستان» نامیده می شود و پنهان است ، در دسترس من خواهد بود .

چنان که می بینید ، ماهها گذشتند و نتوانستم بنویسم ؛ نه نوشته ای ، نه دلنوشته ای و نه حتی سپیدی کوتاه . با این حال ، پیوندهایم تنهایم نگذاردند ؛ همراه و همسخنم بودند . از همه سپاسگزارم . می دانم چه مایه دشوار است که بارها و بارها میهمانِ سرایی شویم که در آن ، هیچ صدایی به گوش نمی رسد ؛ به سان سرزمینی که گردِ خاموشی و فراموشی بر آن گسترده . همۀ این ها را می دانم .

 

+  جمعه ۱ اسفند۱۳۹۳س 2:21 - ارشک امیری توسلی - بهره برداری فقط با ذکر نام نویسنده و وب نوشت

در بارۀ «دریچه ای به درون»

 

آنچه در این دفتر آمده ، نوشته ها ، سروده ها و باورهای خود من است . تاریخ زیر نوشته ها زمان واقعی نگاشتن شان نیست؛ تاریخ افزودن آنها به وب نوشت است . بیشتر نوشته ها و سروده هایم مخاطب دارند؛ برخی از آنها دارای مخاطب ویژه هستند .

«دریچه ای به درون» به راستی ، بی همتاست ! زیرا به سادگی درمی یابید ، زیباترین و ارزشمندترین نوشته ها و سروده های آن به دست همراهانی نگاشته شده که با حضورشان در بخش دیدگاهها، به سرزمین من احترام و اعتبار بخشیده اند .
 
همۀ حقوق این وب نوشت از آنِ نگارنده است . از این رو ، هر گونه بهره برداری از پاره های پیکرم ، از هر آنچه در این دفتر آمده است ، می باید با اجازۀ نویسنده و در غیر این صورت ، با ذکر همزمانِ نام نویسنده و عنوان وب نوشت باشد .

آهنگ زمینۀ وب ، «فرشتۀ امید» (Angel of Hope) نام دارد . نوازندۀ پیانو و آهنگساز آن ، آقای عُمر اکرم ، زادۀ ایالات متحدۀ امریکا و افغان تبار است . در شش سالگی ، نواختن پیانو را در کشور چک آموخته و در چهارده سالگی ، نخستین اثر هنری اش را پدید آورده است .

                                                                                                                  ارشک امیری


سفری به روستای خَبر در استان کرمان ؛ سال ۱۳۸۵                                                                 سمت راست : زنده یاد ، دکتر محمدرضا مشایخی (دوست ، معلم و همکارم)

 

+  دوشنبه ۱ اسفند۱۳۹۰س 0:0 - ارشک امیری توسلی - بهره برداری فقط با ذکر نام نویسنده و وب نوشت | 

سخنی با شما

 

بازدیدکنندۀ گرامی !

سلام ها و درودها بر شما                                                                                                  جـدای از دوسـتان و وب نوشـت هایی کـه تـا کنـون در پیـوندهـای «دریچـه ای بـه درون» جـای گرفتـه انـد ، از ایـن پـس ، وب نوشـت هایی کـه نـام و نـام خـانوادگی نویسـنده یا مـدیر آنـها نوشـته نـشده باشـد ، بـه پیـوندهای مـن افـزوده نـخواهند شـد .

 

+  یکشنبه ۲۶ بهمن۱۳۹۳س 7:1 - ارشک امیری توسلی - بهره برداری فقط با ذکر نام نویسنده و وب نوشت

زادروز «دریچه ای به درون»

 

سه سال پیش ، در چنین روزی ،

دوم بهمن ماه سال ۱۳۹۰ خورشیدی ،

«دریچـه ای به درون» زاده شـد .

 
+  پنجشنبه ۲ بهمن۱۳۹۳س 23:29 - ارشک امیری توسلی - بهره برداری فقط با ذکر نام نویسنده و وب نوشت

زمستان

 

تو و من زادۀ زمستانیم . در پاییز ، از میان این همه رنگ ، تو را یافتم و در تابستان ، به خاموشی نشستم . آرزوی من سوختن سرودۀ سکوت است ؛ دیگر باره گفتن ؛ سخنی از تو ، از بهار .

 

 

 پ . ن :

روزها ، هفته ها و ماهها گذشتند و نتوانستم بنویسم .                                                           زادماه من ؛ بهانه ای برای از تو گفتن .  


برچسب‌ها: زادۀ زمستان
+  سه شنبه ۲۳ دی۱۳۹۳س 23:41 - ارشک امیری توسلی - بهره برداری فقط با ذکر نام نویسنده و وب نوشت | 

سخنی با دوستان

 

دوستان من !

برای مدتی در میان شما نخواهم بود .

 

+  چهارشنبه ۲۱ خرداد۱۳۹۳س 13:4 - ارشک امیری توسلی - بهره برداری فقط با ذکر نام نویسنده و وب نوشت

اثر ماندگار


. . . !

 


پ. ن. یک :

در هیأت فروشنده ای دوره گرد ، جار می زدم که در خورجینم «عشق ناب» را - که گران خریده ام - گران می فروشم ! در راستۀ رندانِ بازار بزرگ تبریز ، سفارشی به من داده شد ؛ سفارش یک سروده ، یک اثر ماندگار . این، جای خالی همان سرودۀ سفارشی است . شاید سال ها به درازا بینجامد تا آنچه می باید، در این قاب خالی جای بگیرد ! 

پ. ن. دو :

اروس راماتزوتی (Eros Luciano Walter Ramazzotti) خوانندۀ پرآوازۀ ایتالیایی که نوازنده و ترانه سرا نیز هست ، آهنگی زیبا را به نام Un Angelo Disteso Al Sole (فرشته ای گشوده بال) در آلبوم Noi در سال ۲۰۱۲ ترسایی به دوستدارانش تقدیم کرد . این شعر ناسروده را به «فرشته ای گشوده بال» پیشکش می کنم .


برچسب‌ها: سرودۀ سفارشی
+  جمعه ۱ فروردین۱۳۹۳س 8:31 - ارشک امیری توسلی - بهره برداری فقط با ذکر نام نویسنده و وب نوشت

جشن آتش

 

جشن آتش بر همۀ همراهانم فرخنده باد .
پیشتر ، سال نو را به شما شادباش می گویم
؛ نوروزتان پیروز .

 
 
 
 
+  سه شنبه ۲۷ اسفند۱۳۹۲س 19:9 - ارشک امیری توسلی - بهره برداری فقط با ذکر نام نویسنده و وب نوشت | 

کاوش در کیش

 

در کشتار مدیان ، با سپاهیان یهود ، زنان و مردان و کودکان را به اسارت گرفته ام . در جنگ های صلیبی ، دوشادوش صلیبیان ، بر مسیحی و مسلمان شمشیر کشیده ام . در نبرد نهروان ، همراه لشکریان خوارج ، خون برادرم را بر زمین ریخته ام . در حملۀ انتحاری دیروز ، بی گناهان را تکه تکه کرده ام .

من یهودی ام ؛ مسیحی ام ؛ مسلمانم . در گوشه ای از این کرۀ خاکی ، پیرو دین و  آیین هندو ، بودا ، جین ، سیک ، زرتشت ، کنفوسیوس ، تائو و شینتو هستم .  بی دینم ؛ بت پرستم ؛ جادوی اهـریمن را می پرستم . نیای من پرستشگر طبیعت بوده است . من انسان هستم !

 


برچسب‌ها: کیش, دین, آیین, پیرو, انسان
+  سه شنبه ۱۳ اسفند۱۳۹۲س 6:14 - ارشک امیری توسلی - بهره برداری فقط با ذکر نام نویسنده و وب نوشت | 

حجاب

 
 
من خداوند هستم .
 

 
 

پ. ن. :

ماهها پیش ، در همین سرا ، دوستی - که به عمر ، کوچکتر و به خِرد ، بزرگتر از من است - از من خواست در بارۀ خدایی که شناخته ام ، چیزی بگویم . بدین می اندیشیدم چگونه باور ناگفته و نانوشته ام را بر زبان آورم ؛ از این می اندیشیدم مرا «بی خدا» بشمرد ! هر چند «خدا ناباوری» را جُرم نمی دانم ، می هراسم بسیاری بی خدایم بدانند . از این رو ، آن را نخواهم گفت ؛ بیم جان و غم نان دارم .

دوستان ! دیری است باور دارم «انسان خدایی» (خداوند بودنِ انسان) نه قادر و قهار بودنِ آدمی است و نه نامیرا بودنش ؛ نه جاه و جلال آدمی است و نه بی خطا بودنش . اکنون ، بر آن نیستم به تفاوت میان «انسان خدایی» و «همه خدایی» بپردازم ؛ آنچه برخی از اندیشمندان آنها را در مباحث «خودشناسی» و «وجودشناسی» می آورند . جای اینها در این گفتار کوتاه نیست . بگذارید به این بسنده کنم که این ناچیز می پندارد ، مرز و جدایی - آن گونه که بسیاری تصور می کنند - میان این دو نیست ؛ زیرا که اغلب ، با هم در می آمیزند .

همراهانم! آنچه وی در پاسخ به من گفت ، بی گمان ، برای نگاشتن این سخن کوتاه ، مرا جرأت و جسارت بخشیده است و آنچه هیچ گاه نمی توانستم اینچنین گویا و رسا بگویم ، او به سادگی گفت . آری ؛ من خداوند هستم ؛ خدایی که پرستشگر بتی دیگر و خدایی دیگر است ! 

این بود کلام آن دوست :

منصور حلاج چون از دوستی حق لبریز شد ، دشمن خویش گشت ؛ خود را نیست گرداند و آنگاه فریاد زد: «من حق هستم» ؛ این فریاد یعنی «من از میان رفتم و تنها حق ماند و بس» . کار منصور نهایت بندگی است. آیـا بـزرگی کردن آن است کـه بگویی « تـو خدایی و مـن بنده » ؟! تو با این سخن ، هستی خـود را ثابت می کنی ؛ شرک و دورویی ، همه ، از این کار برمی خیزد ، نه از کار منصور !


برچسب‌ها: انسان خدایی, همه خدایی, خودشناسی, وجودشناسی, منصور حلاج
+  سه شنبه ۲۲ بهمن۱۳۹۲س 0:1 - ارشک امیری توسلی - بهره برداری فقط با ذکر نام نویسنده و وب نوشت | 

نوشته های پیشتر